ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಕಂಪಿಲ್ಲ
ನಮ್ಮನೆ ಟೆರೇಸಿಗಿದೆ
ಬಟ್ಟೆ ತೊಳೆದ ಸೋಪಿನ ಬಿಲ್ಲೆಯದ್ದೋ ?
ಒಣಗಿಸಲಿಟ್ಟಿದ್ದ ಹಪ್ಪಳ, ಸಂಡಿಗೆ ಮಸಾಲೆಗಳದ್ದೋ?
ಅಕ್ಕ ಕೂದಲಿಗೆ ಹಾಕಿದ ಶಾಂಪುವಿನದ್ದೋ?
ಇನ್ನು ಏನೇನೋ?
ಸೂರ್ಯನಂಗಳದ ವಿಸ್ತಾರ
ನಮ್ಮನೆ ಟೆರೇಸಿನ ಅದೆಷ್ಟೋ ಪಾಲು
ಆದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಗಾಳಿಪಟ ಹಾರಿಸುವವರಿಲ್ಲ
ಪಕ್ಕದ್ಮನೆಯಿಂದ ಬಂದು ಅಂತ್ಯಾಕ್ಷರಿಗೆ ಕೂಡಿಕೊಳ್ಳುವವರಿಲ್ಲ
ಸೂರ್ಯ ಎದುರು ಬಂದಾಗ
ನಮ್ಮನೆ ಟೆರೇಸಿಗೆ ನಾಚಿಕೆಯೋ ?
ಅಥವಾ ಚೆಂದ ಕಾಣಿಸುವ ಬಯಕೆಯೋ?
ಯಾಕೆಂದರೆ ಸೂರ್ಯ ಕಂತಿದೊಡನೆ
ಈ ಟೆರೇಸು ಬೆತ್ತಲಾಗುತ್ತದೆ
ಅಮ್ಮ ಒಣಗಿದ ಚಿತ್ತಾರದ ಸೀರೆಗಳನ್ನು ಮಡಚಿಡುತ್ತಾರೆ
ಕೊನೆಗೊಂದು ಮಾತು
ಸೂರ್ಯ ಬೆಳಕ ಹರಡುತ್ತಾನೆ
ನಮ್ಮ ಟೆರೇಸು ಅದನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತದೆ
ಗುಡಿಸಲಲ್ಲೇ ಕೂತು
ಈ ಕವನ ಕಟ್ಟುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ
ಸೂರ್ಯನ ನೆನಪೇ ಕಾರಣ
